یکم درد و دل...

من درست یادم نمیاد وقتی که پدرم برا اولین بار PS1 و PS2 خرید قیمتشون چند شد اما قیمت ایکس باکس 360 رو یادمه, اگه اشتباه نکنم از ایکس باکس 360 دو مدل موجود بود, یه مدل ارکید و یه مدل هم پرمیوم و قرار شد که پدرم پول بده به خواهرم تا برام مدل پرمیوم بخره اما اخرش خواهرم یکم از اون پول رو کش رفت و اخرش ارکید خرید برام.(قیمت پرمیوم 450 تومان بود و ارکید 350)

قیمت بازیها 3 هزار تومان حساب میشد(بعضی مغازه ها قیمت رو از 2500 تا 6 هزار تعیین میکردن) و برا تهیه بازی مشکلی وجود نداشت, اون طرف هم برا PS3 قیمت بازیهای اورجینال 70 تا 90 هزار تومان حساب میشد که قیمت تقریبا خوبی بود برا 11 سال پیش( نه خیلی کم نه خیلی زیاد). کاملا مشخص بود که گیمرهای ایران در وضعیت خوبی قرار داشتن, شما در واقع بد بینانه ترین حالت میتونستید عضو یه خانواده با درامد متوسط باشید و اقدام به داشتن یه کنسول  کار تقریبا اسونی بود. اخرای نسل هفتم قیمت بازی ها برا 360 به 15 هزارتومان و قیمت کنسول ها هم نزدیک یه میلیون افزایش یافت بنا به فشار اقتصادی که کشور اون زمان داشت تحمل میکرد و موارد دیگه(اهم اهم بنیاد اهم اهم....).

نسل هشتم داستان کاملا متفاوتی داشت نسبت به نسل های قبل برا گیمرهای ایران, قیمت کنسول ها بالای یه میلیون و قیمت بازی ها بالای دویست هزا رتومان حساب میشد. من یادمه اولین بازی که خریدم کیلزون شدوفال بود. با خرید اولین بازیم برای PS4 یه نکته رو متوجه شدم: باید دقت کنم تو خرید بازی چون دویست هزارتومان پول کمی نیست. من صادقانه میگم تو خانواده درامدی که والدینم داشتن اونقدر بود که ازشون بخوام برا هر ماه پول یه بازی رو بدن بهم پس مشکلی برای من نبود اما برا بقیه با درامد متوسط مشکلات زیاد بود, اگه از سنگر "یه میلیون چه خبره برا کنسول" عبور میکردید بعدش برای تهیه حتی یه بازی باید با خواهش و التماس پول میگرفتید و اگه پول مثلا کامل نبود و باید میرفتید سه تا شش ماه پول توجیبیتون رو جمع میکردید برا یه بازی و با این شرایط کنسول تقریبا بی استفاده رو دستتون میموند و از اون طرف هم برا انلاین بزای کردن به سنگر پی اس ان پلاس میرسیدید.(کسایی که با کار درامد داشتن برا خودشون داستانشون جدا هست)

خلاصه اینکه من اون زمان( نزدیک شش سال پیش) خودخواه بودم و میگفتم "من که همچین شرایطی ندارم پس به من ربطی نداره" اما نمیدونستم دوسال قبل قراره چه اتفاق افتضاحی بیوفته که برا همیشه پشیمون شدم از خودم و تازه یادم بیوفته که ما فقط خودمونو داریم تو جامعه گیمینگ, انگار خدا اومد بعضی از مارو ترول کنه برای اینکه انقدر خودخواه بودیم.

واقعیتش اینه که این دوسال واقعا خیلی ظالمانه و سخت گذشته به گیمرها, فکر کنید بهترین و سرگرم ترین تفریحتون دست نیافتنی بشه و نتونید براش جای خالی پر کنید و این دوسال فقط دارید حسودی و دق میخورید. من با کسایی که با اتفاقات دوسال قبل هنوز هم مشکل مالی برا تهیه بازی ندارن دشمنی ندارم و خوبشون رو میخوام اما خودم واقعا این دوسال بارها منفجر شدم.

ما باید یادمون باشه که مشکلات اقتصادی همیشه بوده(مخصوصا از 2011) اما هیچوقت تو قلمرو گیمینگ احساس نشد این فشارها اما این دوسال داره فشار احساس میشه. بازی که 70 هزار تومان بود اومد رو 150 بعد اومد رو 200 بعد اومد رو 250 بعد اومد رو یه میلیون! یعنی چهار برابر بیشتر شد تو دوسال فقط, خرید کنسول غیر ممکن شده و همین طور خرید پلاس هم اصلا نباید فکرشو کرد.بعضیا اکانتی میخرن و راضین اما من هنوزباورم نشده که بازی که دویست هزارتومان بود الان برا خریدش مشکل داشته باشم. من میخواستم پول جمع کنم برا خرید سوییچ اما بعد از بالا رفتن قیمت ها این کار غیر ممکن شد. من حتی اگه پولشم داشتم برا یه کنسول بازم هشت میلیون نمیدادم.

برای من گیمینگ روی کنسول تموم شده طوری که فقط روی به پی سی اوردم اما این دوسال فقط دلتنگ گرفتن بازی جدید و اجراش روی پی اس فور هستم و فقط دارم میسوزم از دست نیافتن بهش...It's over

                                     

                                                                               پایان

اپدیت: قسمت نظرات باز شد فقط بحث س.ی.ا.س.ی نکنید که قسمت نظرات رو میبندم